صنعت لیزینگ در ایران از تیرماه سال 1354 توسط فرانسویها پایهگذاری شد. در آن زمان، شرکت اسليبای انترناسیونال (International) متعلق به بانک کردی لیونه بود که با مشارکت بخش خصوصی ایرانی و بانک اعتبارات ایران، شرکت لیزینگ ایران را تأسیس کردند و بلافاصله فعالیت خود رابا مدیریت فرانسویهاآغاز نمودند سپس، در اواخر سال 1356، شرکت دیگری به نام آریا لیزینگ تأسیس شد که در واقع همان صنعت و معدن فعلی است که فعالیت دارد.
نسخه صوتی
مجید پرتوی، مدیر عامل شرکت پارس لیزینگ، در اولین همایش ملی صنعت لیزینگ و تامین مالی که در 28 بهمن ماه 1403 در محل باغ موزه بانک مرکزی برگزار شد در گفتگو با سخنکده متن در رابطه با تاریخچه صنعت لیزینگ به عنوان پدر این صنعت عنوان کرد:
تاریخچه صنعت لیزینگ صنعت لیزینگ در ایران از تیرماه سال 1354 توسط فرانسویها پایهگذاری شد. در آن زمان، شرکت اسليبای انترناسیونال (International) متعلق به بانک کردی لیونه بود که با مشارکت بخش خصوصی ایرانی و بانک اعتبارات ایران، شرکت لیزینگ ایران را تأسیس کردند و بلافاصله فعالیت خود رابا مدیریت فرانسویهاآغاز نمودند سپس، در اواخر سال 1356، شرکت دیگری به نام آریا لیزینگ تأسیس شد که در واقع همان صنعت و معدن فعلی است که فعالیت دارد.
البته این شرکت به دلیل برخی مسائل داخلی کشور نتواست بلافاصله به فعالیت بپردازد و تا پس از انقلاب در سال 1361 شروع به کار کرد. من نیز از سال 1360 به عنوان مدیرعامل در لیزینگ ایران شروع به کار کردم و حدود 14 سال در آنجا فعالیت داشتم. خودم اقدام به تأسیس شرکت جدیدی در بخش خصوصی به نام پارس لیزینگ کردم که تا امروز در حال فعالیت است و در خدمت شما هستم. صنعت لیزینگ در سال 1383 قانونی به نام قانون تنظیم بازار غیرمتشکل پولی تصویب شد که هدف آن، ساماندهی به شرکتهای لیزینگ بود. بلافاصله در سال 84، بحث بر سر این بود که نرخهای شرکتهای لیزینگ بالا است به همین دلیل، نرخها به عقود مبادلهای و مشارکتی تبدیل شدند و شرکتهای لیزینگ تحت فشار زیادی قرار گرفتند.
علیرغم اینکه بانک مرکزی نیز تلاش زیادی کرد تا به شرکتهای لیزینگ کمک کند، اما متأسفانه این تلاشها ثمری نداشت. بنابراین، آییننامهای که در سال 1386 توسط شورای پول و اعتبار تصویب شد، به عنوان آییننامه تاسیس و فعالیت شرکتهای لیزینگ، هنوز هم با تغییراتی که در دیماه 95 رخ داد، مبنای فعالیت شرکتهای لیزینگ است. بنا به دلایلی که اشاره کردم، در آن زمان نتواستند از ظرفیتهای واقعی صنعت استفاده کنند و آییننامهای که درخور صنعت لیزینگ باشد، طراحی کنند من معتقدم تا زمانی که ما یک قانون مجزا و مختص صنعت لیزینگ نداشته باشیم که بر اساس آن، قوانین پاییندستی هم بتوانند توسط مجلس تصویب شوند، این صنعت نمیتواند رشد واقعی و چشمگیری داشته باشد. چنین قانونی میتواند به صنعت لیزینگ روح تازهای بدهد و مسیر پیشرفت آن را هموار کند.
نظر شما چیست؟